Love hurts everyone but no one doesn't want to love!
หลังจากนั้น เราก็เริ่มร้องไห้
ฟังแต่เพลงเศร้าๆ ตลอดคืน กว่าจาหลับได้ ตื่นมาก็ยังต้องมาร้องไห้เพราะไอ้สามตายอีก เฮ้อ... มันไปสวรรค์แล้วนะ อย่าเสียใจเลย มันหมดกรรมแล้ว แต่เราสิ ยังไม่หมดกรรมเลย ยังต้องชดใช้อยู่ต่อไป...
พอสักพัก เราก็เดินไปหยิบหนังสือ "ผู้ชายมาจากดาวอังคาร ผู้หญิงมาจากดาวศุกร์" มาอ่าน เมื่อก่อนอ่านไม่เข้าใจหรอก แต่เด๋วนี้ เข้าใจแล้ว เพราะเราเจอปัญหาจริงๆแล้วนี่ ก็ต้องรู้สิจ๊ะ พอหยิบมาปั๊บ เราก็ถามแฟนเราว่า นี่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ป่าว มันก็บอก มันไม่เคยอ่าน เราก็ อืม ไม่เปนไร (แต่เด๋วถ้าเจอมันเมื่อไหร่จาซื้อให้เป็นของขวัญซักเล่ม เราจะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไง หวังว่านะ) เราก็ พลิกๆอ่าน จำได้ว่า เค้าบอกว่า ถ้าคุณกำลังมีความสุขแต่เกิดรู้สึก เกลียด หรือ รำคาญ หรือโกรธ หรือมีอะไรที่ไม่าสุขขึ้นมา แสดงว่า เรามีแผลเก่าให้ต้องรักษาให้หายขาดในตอนนี้ซะที ถ้าปล่อยไว้มันยิงทำลายทั้งเราและเค้าอีกในวันข้างหน้า
เราก็ บ้ามากๆตอนนั้น ผู้เขียนบอกให้เรา เขียนจดหมายรักว่าทำไมเรารู้สึกยังงั้น ยังงี้ จนกระทั่งเราพบว่า "เรากลัวการทอดทิ้งให้อยู่คนเดียว" แต่เราไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร แต่ที่แน่ๆคือ เรากลัวเค้าทิ้งเพราะว่าเค้าไม่รักเรา เค้ายังรักคนอื่นอยู่ อะไรทำนองนั้นอ่านะ เราก็เลยเขียนๆ สารภาพในจดหมายรักถึงแฟนว่า
ยังู้นยังงี้ ทำไม เพราะอะไร แล้วเราจะทำไงต่อไป ไรเงี้ย เราอยากให้เค้าทำอะไรให้ ประมาณนี้ จนกระทั่ง อืม รู้สึกดีขึ้นมากๆอ่ะนะ แต่เรายังไม่ได้ส่งหรอก จดหมายอ่ะ เพราะ เรากลัวเค้ารับไม่ได้ ก็เค้ายังเด็กนี่ อีกอย่าง เค้าก็ไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ ก็กลัวว่า จะไม่เข้าใจ หาว่าเราไปว่าเค้าอีก แต่เราก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆ และก็อยากจะคุยอะไรสนุกๆกับเค้าอีกครั้ง
พอดี เป้กลับมา ก็เอาคำถามมาถามอ่านะ เกี่ยวกะแบบทดสอบของดาไลลามะ ไรเนี่ย ก็ ถามๆเรา เราก็สนุกขึ้น โอเคขึ้น เราก็เลย เอาไปถามเค้ามั่ง แต่รู้สึกว่า เราจะถามเค้าผิดแบบไปนิด เลยไม่ค่อยเข้าใจ 55+
ในหนังสือ ขึ้นสววรค์ฯ ที่เป็นหนังสือธรรมะอ่านะ เทวดามันตาบอกว่า ทั้งเทวดาและมนุษย์ต่างก็มีความสามารถที่จะเอาทุกข์ออกจากใจได้ แต่มนุษย์กลับไม่ยอมเอาทุกข์นั้นออกไปเสียที เราก็เลยคิดได้ เราก็เลย คุยสนุกๆกะเค้า แต่เราก็รู้สึกเหมือนมีความรู้สึกว่า เค้าจะไปหาผู้หญิงอีกคนอยู่ดี เราเลยบอกเค้าไปตรงๆว่า สัญญากันได้มั๊ยว่าจะไม่มีคนอื่น เค้าก็บอก ได้ แล้วเราด้วย ห้ามมีคนอื่นเหมือนกัน
(แต่พอถึงตาเรา เราก็ไม่อยากสัญญา 55+ เหมือนกะว่า เราหวงอิสรภาพเรา แต่อย่างว่าแหละ ตอนนี้ เรากะลังคบกับเค้าอยู่นี่นา ก็ต้องซื่อสัตย์กันมั่ง)
แล้วเราก็ ไม่ค่อยได้คุยกะเค้าเท่าไหร่หรอก เพราะเด๋วเค้าก็โดนพ่อเรียก เด๋วไปทำดินเนอร์ ไปนู่นนี่ ไรเงี้ย ก็เค้าแค่อายุ 15 เอง แถมยังอยู่กะพ่อแม่อีก แต่เค้าบอกว่า พออายุ 18 เค้าจะออกจากบ้านแน่ๆ เราก็หวังว่าอ่านะ อีก 3 ปี เราคงรอกันได้
แต่วันนี้ เรามีความสุขจริงๆ ก็เราเลือกได้นี่ ว่าเราจะมีความสุขหรือเปล่า อิอิ อีกอย่าง เราก็มีชีวิตอยู่ได้ โดยที่ไม่มีใคร เค้าไม่ใช่คนเติมเต็ม เราสมบูรณ์อยู่แล้ว เพียงแต่ว่า เรามีเค้าอยู่เป็นเพื่อนคู่ใจแค่นั้น และเราอยากให้เค้ารู้สึกอย่างนั้นด้วย เพื่อที่ว่า เค้าจะได้ ไม่คิดว่าเราติดแจ ออนได้ออนดีทั้งวัน ไรเงี้ย วันนี้ เราตั้งใจแล้วว่า พอเขียนไดอารี่ เสร็จ พอออนตอนนัดไว้ คุยกันซักพัก เราจะบอกเค้าว่า
เราอยากอ่านหนังสือ ไว้คุยกัน ตอนอื่นอีกทีนะ อะไรทำนองนี้ เราไม่รู้ว่า เค้าจะตกใจมั๊ย แต่ว่า เราอยากให้เค้ารักเรามากจริงๆ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าเราไม่ค่อยออนให้เค้าเจอ เค้าจะคิดถึงเราแค่ไหน หรือว่าอยากเลิกกันไปเลย 55+ แต่ยังไง เราก็ยังรักเค้านะ ก็เค้าทำให้เรารักแล้วนี่ เค้าเลยคิดว่า เรายังไงก็อยู่ๆแล้วมั้ง แต่ไม่รู้นะ คนอายุ 15 จะคิดเหมือนผู้ชายที่โตแล้วรึเปล่า แต่ที่แน่ๆเราก็อยากมีฝันร่วมกับเค้าแหละ
ป.ล. คิดถึงสามจัง แต่เราจะยินดีที่นายไม่อยู่แล้วนะไอ้สาม นายหมดกรรมนายไปดีแล้ว ขอบใจสำหรับเวลาดีๆที่นายมีให้เรานะสามนะ นายทำบุญไว้กับครอบครัวเยอะ นายขึ้นสวรรค์ไปแล้วแน่ๆ







No comments:
Post a Comment