กีฬาสีวันแรก ชลหญิง

กีฬาสีวันแรก (4 ก.ย. 49)
ตื่นแต่เช้า เหอะๆ ไปรร. ล่อแว่นเรย์แบนที่ซื้อใหม่ไป เหอะๆ โคตรเท่ห์อ่านะ ไปถึง เจอไอ้นิว ปรี่มาขอลองคนแรกเลยฮะ ไม่ไหวแล้วเพื่อนชั้น

ก็วันนี้จะมาเป็นกรรมการตัดสินอ่านะ แต่ก็ไม่ได้นั่งตัดสินเท่าไหร่หรอก นั่งแค่ตอนเมย์มันแข่งกะเอ่อ ใครว่ะ ตองมั้ง หรือ ว่า ใครว่ะ ไม่รุง่ะ จำไม่ได้ คู่เดวอ่านะ นอกนั้นก็เตร่ไปมา เดินดูความเรียบร้อยกะอยู่ตรงโต๊ะกรรมการกลางอ่านะ อืม แล้วก็ เจอพววกกรรมการหน้าเก่าแหละ ก็มีพี่แหม่ม กะพี่อีก 2 คน เตี้ยคน สูงคน พี่แหม่มก็มาถาม เออ ไปเรียนไหนอ่ะ ไม่เห็นหน้าเรย ไรเงี้ย พอกะลังพลิกคะแนน คูเมย์มันอยู่ดีๆ ก็มาข้างหลังแล้วก็ บีบหัวตูเล่นซ้างั้น

พอตอนเที่ยง ก็ไปกินข้าวกะรุตม์ (มันชวนไป) ไปกัน 2 คนอ่ะ ตอนแรกกะว่าจาไปกินข้างนอก แต่พอไปถึงประตูรร. เอ่อ... ทั้งรองอักษร ทั้ง ชวนชม แถมอาจจะมีนงนุชอีก เหอะๆ ก็เลย เดินกลับไปโรงอาหารซ้างั้นอ่าตู พอไปถึงโรงอาหารก็ไม่รุจากินไร ก็ล่อบะหมี่หมูแดง อ่านะ กินไปคำนึง ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ก็เลยคุยโทรศัพท์ ดุ่ยอ่ะ มันยิงมาเลยโทรไป ก็คุยๆกัน ชายตาไปมองจานข้างรุตม์ เหอ มันกินหมดแล้วอ่ะ หมดแล้ววววเหรออออ เอ่อ ก็ นะ รุตม์กินเสร็จมันก็เดินไปซื้อน้ำมา ก็มาชวนเรากิน เราก็บอก ไม่เปนไร ก็นั่งกินบะหมี่ต่อ กว่าจาหมด อ่านะ เสร็จแระ อีนิวก็มาจากินข้าว เราก็เลยเดินไปซื้อหนมอ่ะ แล้วก็ เจอพี่ที่ขายหนมในสหกรณ์อ่านะ แล้วก็ คุยๆกัน ก็ ออกมานั่งกินต่อที่เดิม รุตม์มันก็ชวนกินสาหร่ายที่มันซื้อมา เราไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่อ่านะ ก็เรยกินไปหน่อย รุตม์มันก็บอก ไม่ต้องเกรงใจหรอก ไรเงี้ย เราก็ อืม ไม่เปนไรหรอก ก็กินของตัวเองอ่านะ นั่งกินไปแป๊ปเดว อีนิวมันแด๊กเสร็จแระ โห ทำไมพวกเมริงกินข้าวกันโคตรรรรเร็วเรยอ่ะ ผู้ชายมันเปนหยั่งงี้ทุกคนเรยป่าวว่ะ เหอะๆ คราวก่อน ไอ้โตก็ทีนึงแระ ไปกินพิซซ่ากัน แมร่งล่อถาดเล็กคนเดว แป๊ปเดวหมด

พูดถึงอีนิวก็นึกได้ว่าตอนเช้า มันสะเออะ ลงแข่งปิงปองซ้างั้น ข้อมือมันก็กระดูกแตกอยู่อ่านะ เอ่อ เมริงคิดได้ไง สรุป แพ้ฮะ ไม่ต้องเดาเรย เดี้ยงยังงั้นยังจาเล่น เฮ้อ... เมิรงเอาตีนคิดป่าวเนี่ย คุณนิว(น่าจาให้นู๋จีนช่วยคิดหน่อยนะ ไอ้เวร) อ่า.. พูดถึงนู๋จีนหน่อย เราก็เดาถูกแล้วล่ะ ว่าเปนแฟนนิวมัน ตูสงสารนู๋จีนอ่า โดนมัน...ไปยังก็ม่ายยู้ (ถ้าเปนความจริงอย่าวที่ฟังมาจากนู๋ป๊อกแป๊กก็น่าสงสารอย่างแรงงง) แล้ววันนั้น เราทาสีเล็บแสบๆไป วันแรกไง ก็จีนมันก็เรียก เนี่ยพี่นิวดูดิ ถ้าจีนทายังงี้ดีมะ นิวมันก็บอก(อย่างกะพ่อ)ว่า เฮ่ย นั่นเค้าโตแล้ว เค้าเลยทาได้ (เหมือนแม่ตูมากก่า) อ่ะนะ น่าสงสารเจงๆ เปนพวกสมาคมรักเด็ก(เหมือนเรา 55+) แต่แบบว่า เหมือนกดขี่ไงไม่รุ งงๆว่ะ มันชอบแต่คนเด็กกว่าทุกทีเรย มันคงคิดว่า มันสอนได้มัง แต่เรานี่ดิ ความเจงไม่ชอบเลยนะ แต่ก็ อืม.. มีไปแล้วไง

พอกลับมา ได้รู้เรื่องอย่างแจ่มแจ้งที่เมื่อเช้าอ.บุษบาทำท่าแปลกๆว่า ตีไปเต้นไปมันคืออาราย... ที่ไหนได้ มันจามาแข่งเต้นแอโรบิคกันในโรงพละด้วย เหอ??? บ้าไปแว้ว จาตีกันได้ไง ก็ไปบอกให้เค้าประกาศว่าออกจากพื้นที่ปิงปองที ก็ไม่ได้ผล เรยต้องหยุดไปโดยปริยาย ประมาณ ชั่วโมงก่าๆได้ เหอะๆ ดูไปง่วงไป จารย์บุษบาก็เครียดๆ เจงๆ (หุหุ) ดีนะ สีชมพู มันเอาเพลง El nin yo! มาเต้นอ่านะ เรยค่อยมันหน่อย ไม่งั้น หลับฮะ... นั่งคุยกะเมย์มัน วิจารณ์สีนู้นนี่ สรุป คอแหบเรยตู

กว่าจาได้แข่งอีกที บ่าย 2 โมง โฮะๆ อยากบ้าตาย ดีนะ มันเหลือไม่เยอะอ่ะ ไม่งั้น คงแบบว่า แกร่วกันเย็นแน่เรย ก็ เดินไปเดินมา กินไอติมอีก หุหุ เอาเข้าไป ชั้น (คือไม่ห่วงไง น้ำหนักลดไป 3 โล จาก 42 เหลือ 39 อย่างงงอ่ะ ตอนไปตรวจที่รพ. เลยต้องเร่งน้ำหนัก หุหุ มิน่า นมมันเล็กลงผิดปกติ)

จากนั้น ก็ แกร่วไปแกร่วมา เจอไอ้โต เห็นมันเพิ่งแข่งมาเสร็จ (ฟุตซอล) เลยทักมัน ถามเปนไงมั่ง มันก็บอก แพ้แบบไม่น่าแพ้อ่ะ เออ ซะงั้น เล่นแทบตายอ่ะนะ -_-

ก็ วนไปวนมา เขียนผลการแข่งเสร็จ ก็ไปหาเป้ ก็เร่งๆมัน ตูจากลับบ้าน(ความเจงพลอยมันอยากกลับ ก็มาแกร่วตั้งวัน มึงมาทำไรเล่า น้องตู) พอจากลับเป้มันก็บอกจาไปตลาดผ้าก่อง ก็เลยแวะไป เราก็เล็งๆผ้าไว้ใช้แต่งห้องด้วย หุหุ (หลายเรื่องเจงตู)

ก็มีแค่นี้แหละกีฬาสีวันนี้

กลับบ้าน เตรียมตัวไปกินข้าวนอกบ้านกะป้าใหญ่ รออยู่เนี่ย ไม่รู้จาได้ออกไปเมื่อไหร่ ก็ รอๆๆๆ อยู่ อ่านะก็เลยเล่นเน็ต ก็บังเอิญเจอแฟนอ่านะ มันก็เรียนอยู่แหละ แต่มันคงแอบออนเอ็มอ่ะ อืมม.. คิดถึงมันอ่า อยากอยู่กะมันใกล้ๆจัง อยากลองเดทกะมันอ่ะ จาได้แน่ใจซะที ฮื้อ... ช้านจารอได้มั๊ย อีก 3 ปี .... ไม่มั่นใจเร้ยยยย แต่ก็ต้องสู้ไว้ จะไม่ทำให้ตัวเองและคนอื่นๆผิดหวังเปนอันขาด !!!

เอ่อ... ว่าแต่ แฟนช้านมันยังไงเนี่ย หรือเน็ตเราไม่ดีเนี่ย งงๆ (อ่า... เน็ตตัดซ้างั้น ยังไม่ค่อยได้คุยเร้ยยยย) เด๋วต่อใหม่ก็ได้ว่ะ

ป.ล. เรย์ แบน ช้าน ใส่ไปกี่คนแล้วไม่รุ 5555+